Günümüz Müslümanlarının özelde de Türkiye li Müslümanların şu an için içine düştükleri söylemin yozlaşması ve kayması problemi hayatsal bir unsurdur.Sorunun hayatsallık kaynağı kimlikle alakalıdır.Yoz ve üzerimizde iyi durmayan bir kimliğe sahip Müslümanların söylemde ve pratikte tutarlı ,ilkeli ve kulluğa yakışır bir sonuç elde etmeleri beklenemez.Kendi gücüne olan güvensizlik , inandığı dinin yaşadığı toplumun ve genelde tüm dünyanın sorunların çözüm kaynağı olduğunun farkında olmaması ve yüz yıllardır süren zihinsel esaretin sonucu hayranla baktığı batı medeniyetine eklentiliği evrensel ve çağlar üstü davanın kurtuluş-diriliş hareketine dönüşmesini engellemiştir .

Ortadoğu’nun yeniden inşası konusunu 1918 ile 1923 yılları arasında ele almaya çalışacağız. Ancak tarihi bir olayı incelerken öncesine ve sonrasına bakmak bize olayı kavramada daha sağlıklı ip uçlarını vermekte. Ortadoğu’nun yeniden inşasında aktörleri, mekanları ,düşünce ve stratejileri öncelikle ortaya koymamız gerekmektedir. Yine tarihsel arka planı ana hatları ile yeniden hatırlatmakta fayda görüyoruz.

Müslümanlar olarak siyasi eylemlilikten bahsederken konunun teorik alt yapısını Kuranı referanslarımızla oluşturmalıyız. Pratik, güncel hayatımızı ilgilendiren konulara yönelik eylemlerimizin mantık ve hedeflerini bu referanslarımızı dikkate alarak ortaya koymalıyız. Siyasal eylemlikten bahsederken eylemlerin faili olan hareket ve yapılara vurguların yapılması da kaçınılmazdır. Bu yüzden bu konu başlığı birazda hareket ve yapı tahlili konularına da girmektedir.

Türkiye de sosyo-ekonomik ve tüm toplumsal katmanları ilgilendiren belli başlı sorunlar nedendir diye herhangi birine sorsak ilk başta eğitim ,sağlık ve işsizliği gibi belli başlı sorunları sıralar. Sistemin kendisi ve muhalifleri için bu sorunlar arasında eğitim ise üzerinde önemle durulması gereken-durulan bir konudur.

Türkiye de konuşulması, tartışılması hassas konuların başında Alevilik ve Aleviler geliyor. Değişik zamanlarda ve nedenlerle gündeme gelen bu konu son günlerde iki şekilde yeniden gündeme geldi. Birincisi İzmirli bir işçinin nüfus cüzdanındaki din hanesini “Alevi” şeklinde değiştirmek için yargıya başvurmasıyla birlikte başlayan ve “Alevilik İslam dışında farklı bir din mi dir ? “ şeklini alan tartışmalardır. İkincisi ise özellikle Türkiye’nin AB sürecinde müzakere için tarih verilmeden önce AB tarafından açıklanan İlerleme Raporunda yer alan Alevilerin ve Kürtlerin azınlık oldukları şeklindeki açıklamalardır.

Özgürlükçü bir toplum oluşturmanın aracı olarak görülen “sivil toplum” ve sivil toplum kuruluşları (STK) kendisinden çokça söz ettirilen kavramlar olarak karşımıza çıkmakta. Bunun nedenin ise Doğu Bloğunun çökmesi, kapitalist yaşam tarzının ve çıkarlarının küreselleşme ve Yeni Dünya Düzeni söylemleri ile tek belirleyici olması, liberal–özgürlükçü düşüncelerin prim yapması, teknolojinin ilerlemesi ile birlikte haberleşmede görülen kolaylıklar, dünya sorunlarının gittikçe artması, yerel ölçekte yoksul-zengin, global ölçekte ise kuzey-güney yarım kürelerde ki sosyo-ekonomik adaletsizlikler ve tüm bunların bileşkesi olarak hayatın kendisine duyarlı ve bir şeyler yapmak isteyen insanların nitel ve nicel olarak artması sıralanabilir.